Complete mola

Moderator: Thomas Lepouttre-1

Complete mola

Berichtdoor lies077 » 17 maart 2016, 13:34

Hoi iedereen,

Ik wil eventjes mijn verhaal met jullie delen, omdat ik op zoek ben naar lotgenoten. Ik vind wel veel verhalen op het net, maar die dateren uit 2012 of 2013 en vaak weet je dan niet eens hoe het nu afgelopen is met die mensen.

Vorige week zondag kreeg ik telefoon van m'n huisarts. Ik had een aantal weken bruinverlies gehad en begin februari nog mijn menstruatie. Mijn man en ik waren een 6-tal maanden aan het proberen, nog niet ongelofelijk lang dus, maar ik begon me wel af te vragen of er mss iets met m'n vruchtbaarheid scheelde. Ik was altijd heel regelmatig en opeens na de pil, werden mijn cyclussen maar langer om langer. En dan dat bruinverlies er nog bij, maar de dokter belde dus zondag en ik was zwanger mijn hcg-waarden waren verhoogd. Ik had al een afspraak gemaakt bij de gyn op haar aanraden, want stel dat het geen zwangerschap was, dan moest er dringend onderzocht worden van waar dat bruinverlies kwam. Die afspraak was op 19 april, maar m'n huisarts ging me er sneller proberen tussen te krijgen.

Ik dacht dat sneller eind maart was, maar de dag daarna kreeg ik op m'n werk al telefoon van het secretariaat van de gynaecologen praktijk met de vraag of ik om 16u kon langskomen. Ik was eerst half slechtgezind (klinkt nu een beetje belachelijk), maar ik dacht moet ik nu echt al mijn werk hier laten vallen? Ik ben hoop en al maar 4 weken, op die echo is er wsl nog niet eens iets te zien. Ik heb dan het geluk van glijdende uren te hebben, maar doe dat maar eens op een ander bedrijf. Soit uiteindelijk toch ingegaan op de afspraak. De gynaecoloog vond het zelf ook een vreemd verhaal: "raar dat je huisarts je naar hier stuurt op 4 weken. Er gaat weinig te zien zijn." Tot ze m'n hcg-waarden in het oog kreeg. Amaai 45.000, dan moet je al minstens 8 weken zijn. Dat klonk voor mij ook veel logischer, want in januari had ik echt verwacht zwanger te zijn. In februari klopte het voor mij niet echt, mijn menstruatie was nog maar goed en wel afgelopen en dat bruinverlies kwam al. Echo dus en op die echo was alleen maar baarmoederslijmvlies dat wijst op een zwangerschap, te zien. Geen vruchtzakje en geen vruchtje. Dit is niet goed zei ze, ik ga nog wel een bloedafname doen om te kijken of je waarden verdubbeld zijn, maar het ziet er echt niet goed uit.

Mijn wereld stortte in, er werd verteld dat als de waarden niet goed waren dat ik dan woensdag naar het ziekenhuis kon komen voor een curretage. Alles werd vastgelegd en idd de dag nadien slecht nieuws. Mijn oorspronkelijke bloedafname was om een vrijdag. 3 dagen later waren de waarden gestegen naar 60.000 maar dus niet zoals verwacht.

Dan kreeg ik vorige week woensdag de curretage, tijdens de operatie vond de gyn maar weinig slijmvlies. En heeft ze dan toch ook maar een kijkoperatie gedaan, om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit te sluiten. Dat was gelukkig niet het geval. Ze hadden ook geen eitje of dergelijke gevonden.

Na de curretage zijn m'n waarden beginnen zakken 25.000 vorige week donderdag en 4.000 op maandag. Ik moet nu wekelijks bloed laten nemen. De gyn had het woord mola al redelijk snel laten vallen. Ik had dat eens gegoogeld, maar er niet veel belang aan gehecht. Ik moest eerst verwerken dat ik een miskraam had en dat was al erg genoeg. Toen ik uit het ziekenhuis kwam, had ik nog verder zitten googelen en alles wees er idd op: hoge hcg, geen vruchtje ...

Gisteren kreeg ik de gyn aan de lijn, vooral om m'n bloedresultaten te bespreken. Toen ik informeerde naar het weefsel, zei ze dat ze nog op de laatste resultaten aan het wachten was en die zou ze vrijdag normaal binnenkrijgen, maar alles wees wel in de richting van een complete mola. Dat was de tweede slag in mijn gezicht.

Ik heb alles echt zo positief mogelijk proberen te bekijken sinds ik hoorde dat ik een miskraam had. Klinkt belachelijk, maar me proberen te troosten met zaken als: er scheelt dan toch niets met onze vruchtbaarheid. En als de waarden terug op 0 staan, kunnen we dit proberen af te sluiten en opnieuw proberen.

Maar nu weet ik het dus niet meer, misschien staat er mij nog chemo te wachten (laat ons hopen van niet en ik probeer hier opnieuw positief te zijn, omdat de waarden toch goed zakken). Sowieso mag ik al een dikke 6 maanden niet meer zwanger worden (eerst die hcg op 0 krijgen). Ik word dit jaar 31, dus het is zeker niet dat na die 6 maanden alle hoop verloren is, maar het wordt er toch niet beter op. Dit was ook m'n eerste zwangerschap. Ik droomde van twee kindjes, dus dan telt elk jaar en elke maand toch. Ik heb echt al veel liggen huilen en ik weet het even niet meer ... Dus ik hoop dat ik hier toch een aantal positieve verhalen ga krijgen, zodat ik mij aan iets kan optrekken. Ik heb dit speciaal niet in het topic van de partiële mola gezet, omdat ik gehoord heb dat de nasleep daarbij meestal iets minder lang is en ik echt liefst verhalen wil horen van mensen die een complete mola (gehad) hebben. Dat wil niet zeggen dat ik vind dat een partiële mola minder erg is of dat ik geen reacties wil van iemand die dat heeft meegemaakt. Elke miskraam is rot en elke vorm van nasleep die erbij komt is er te veel aan.
lies077
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 17 maart 2016, 13:30

Wie is er online

Geregistreerde gebruikers: Google [Bot]